Friday, June 26, 2015
Wednesday, June 3, 2015
Ενα σχολιο για την συναντηση Τσιπρα με τον Jean-Claude Juncker
...Φιδεμπορα Αλέκο, Ήρθε η ώρα σου. Τον Αναστασιάδη της Κύπρου τον είχαν στο διπλανό δωμάτιο. Εσένα σε πάνε για ξεπέτα όπως φαίνετε. Σε λυπάμαι ειλικρινά. Που είναι οι ωραίες μέρες που έδιωχνες το ΔΝΤ κι τη Μερκελ (go back). Που έστρωνες το μπουφέ και όλοι περίμεναν και ακόμα περιμένουν τις πιατέλες. Που έλεγες ότι είμαστε ισότιμος εταίρος στην ΕΕ και εμείς συναποφασίζουμε. Και τόσα άλλα πιασαρικα που έκαναν τη ζωή μας πιο ανάλαφρη. Αγαπητέ μπουφετζή ήρθε η ώρα ο μπουφές να ανοίξει. Φέρε ότι σανό έχει μείνει γιατί φαί δεν υπάρχει ούτε ψίχουλο. Η έξοδος κινδύνου είναι η πόρτα πίσω δεξιά και καλή τύχη με την λήθη της ιστορίας...
Σχολιο αναγνωστη στο αρθρο "Ολη η ομαδα, πλην Βαρουφακη, παει Γιουνκερ" που δημοσιευθηκε στο Πρωτο Θεμα
Σχολιο αναγνωστη στο αρθρο "Ολη η ομαδα, πλην Βαρουφακη, παει Γιουνκερ" που δημοσιευθηκε στο Πρωτο Θεμα
Tuesday, March 24, 2015
H τρόικα και τα μνημόνια δεν είναι η αιτία, αλλά το αποτέλεσμα της κρίσης
«H τρόικα και τα μνημόνια δεν είναι η αιτία, αλλά το αποτέλεσμα της κρίσης», τόνισε ο συγγραφέας Πέτρος Μάρκαρης, μιλώντας στην εκδήλωση που διοργάνωσαν, στη Θεσσαλονίκη, η Πολιτιστική Εταιρεία Επιχειρηματιών Βορείου Ελλάδος και το Δίκτυο Ναυαρίνο, με θέμα «Κρίση και εύκολες λύσεις».
Μιλώντας στην εκδήλωση, υπογράμμισε ότι η κρίση οφείλεται «στην πλήρη κατάρρευση του συστήματος αξιών που στήριξαν την Ελλάδα σε δύσκολες εποχές» και πρόσθεσε ότι «το φαινόμενο ξεκινάει από την παιδεία και ιδιαίτερα την μέση εκπαίδευση, που λειτουργεί αποκλειστικά ως προθάλαμος της εισαγωγής στο Πανεπιστήμιο».
«Πετάξαμε μαζί με τη φτώχεια και τις αξίες της Ψωροκώσταινας», τόνισε και πρόσθεσε ότι «αντικαταστήσαμε τη δύσκολη πραγματικότητα με την εικονική πραγματικότητα, εξαφανίστηκαν η σύνεση και το μέτρο». Επισήμανε, ότι περνάμε νέα περίοδο επιδείνωσης και αβεβαιότητας, ενώ, προέβλεψε, ότι στις ελληνογερμανικές σχέσεις διαμορφώνεται σκηνικό σύγκρουσης, ανάλογο με αυτό του 2010.
Όπως είπε, οι σχέσεις μας με την Ε.Ε., χαρακτηρίζονταν από την αρχή από αμοιβαία καχυποψία και η χώρα μας δεν επηρεάστηκε, δεν σχεδίασε την ευρωπαϊκή της πορεία. Ανήκει στην Ε.Ε., όπου οι αποφάσεις λαμβάνονται συναινετικά, αλλά «στο εσωτερικό πολιτικό γήπεδο, λειτουργούσαμε και λειτουργούμε διχαστικά», ανέφερε χαρακτηριστκά.
Ο κ. Μάρκαρης τόνισε ότι «χάθηκαν στον λαβύρινθο της σκοτεινής ελληνικής γραφειοκρατίας, ένας πακτωλός κοινοτικών κονδυλίων», που - όπως επισήμανε - «θα μπορούσαν να είχαν αλλάξει εκ βάθρων την εικόνα της χώρας και την ίδια ώρα οι Βρυξέλλες δεν έκαναν έλεγχο».
(Αποσπασμα απο το αρθρο "Πετρος Μαρκαρης: Η τροικα και τα μνημονια δεν ειναι η αιτια, αλλα το αποτελεσμα της κρισης" που δημοσιευθηκε στην Ναυτεμπορικη στις 25 Μαρτιου 2015).
Sunday, March 8, 2015
Sunday, November 2, 2014
Τουλαχιστον περασε στην Ιστορια
Τέτοιο κάζο, βρε παιδάκι μου, του άξιζε; Τι να πω...
Εγώ, πάντως, τον φαντάζομαι ευτυχή εκείνη την ημέρα να ξυπνάει αργά και να μένει στο κρεβάτι για λίγο, έτσι για να απολαύσει και μόνο την πολυτέλεια ότι μπορεί να χουζουρέψει. Επειτα σηκώνεται αργά, χασμουριέται, τεντώνεται και σέρνει τα βήματά του μέχρι το μπάνιο του. Πλένεται και, καθώς σκουπίζεται, κοιτάζεται στον καθρέπτη και του αρέσει αυτό που βλέπει. Γυρίζει κάπως να δει τον εαυτό του κι από άλλη γωνία. Ναι, του αρέσει ο εαυτός του στον καθρέπτη. Τραβιέται λίγο πίσω, για να μαλακώσουν οι σκιές από τα φώτα. Χαμογελά, συνοφρυώνεται, ανασηκώνει το ένα φρύδι, αγριεύει. Αλλάζει εκφράσεις διαρκώς και, ναι, του αρέσει πολύ αυτό που βλέπει στον καθρέπτη, του αρέσει όλο και περισσότερο.
Βγάζει την πιτζάμα του, παίρνει το άγριο βλέμμα του, τα χείλη του τραβηγμένα αποκαλύπτουν τα σφιγμένα δόντια του. Σφίγγει τους μυς του. Θώρακας, βραχίονες, τραπεζοειδείς φουσκώνουν, πετάγονται οι φλέβες. Είναι πιο ωραίος από τον Βαρουφάκη που το παίζει μοντέλος, σκέφτεται. Στο κάτω κάτω, ο ίδιος είναι και αρκετά μεγαλύτερός του στην ηλικία. Και δεν φουσκώνει σίδερα σε γυμναστήρια! Οχι, κύριε. Αυτός αθλείται κανονικά, κάνει σπορ, παίζει μπάσκετ. (Ενίοτε υπογράφει και αυτόγραφα ως μπασκετμπολίστας! Αλλά σε μαθητές της επαρχίας και των πρώτων τάξεων του Δημοτικού μόνον ― στις παραπάνω τον παίρνουν χαμπάρι...). Νιώθει καλά με τον εαυτό του. Πλησιάζει τα εξήντα, αλλά κρατιέται φιγουρίνι ― χαρτωσιά δεν πιάνει μπροστά του ο Βαρουφάκης! Είναι και υπουργός! Ο Βαρουφάκης είναι υπουργός; Δεν είναι! Θα πάει ο Βαρουφάκης να στηθεί καμαρωτός στην εξέδρα και να παρελάσουν μπροστά του τα σχολεία της Αθήνας, όπως θα κάνει σε λίγο αυτός; Δεν θα πάει! Και κάπου στο σημείο αυτό, κάποιος χτυπάει δειλά την πόρτα του μπάνιου και ακούγεται η φωνή της γυναίκας του: «Αντρέα, είναι από το γραφείο σου κάποιος και λέει ότι σε περίμεναν στη δοξολογία αλλά δεν πήγες. Τι να του πω;».
Τι ρωτώ, όμως, αν του άξιζε; Βεβαίως του άξιζε του Ανδρέα του Loveρδου και με το παραπάνω! Στο κάτω κάτω, ευτυχής πρέπει να είναι, διότι ουδείς άλλος προκάτοχός του πέρασε στην Ιστορία τόσο εύκολα, έστω και ως χιουμοριστική υποσημείωση: ο μόνος υπουργός Παιδείας που ξέχασε να πάει σε δοξολογία για εθνική επέτειο...
(Αποσπασμα απο το αρθρο "Το απειρο του συμπαντος και της βλακειας" του Στεφανου Κασιματη που δημοσιευθηκε στη Καθημερινη στις 2 Νοεμβριου 2014)
Εγώ, πάντως, τον φαντάζομαι ευτυχή εκείνη την ημέρα να ξυπνάει αργά και να μένει στο κρεβάτι για λίγο, έτσι για να απολαύσει και μόνο την πολυτέλεια ότι μπορεί να χουζουρέψει. Επειτα σηκώνεται αργά, χασμουριέται, τεντώνεται και σέρνει τα βήματά του μέχρι το μπάνιο του. Πλένεται και, καθώς σκουπίζεται, κοιτάζεται στον καθρέπτη και του αρέσει αυτό που βλέπει. Γυρίζει κάπως να δει τον εαυτό του κι από άλλη γωνία. Ναι, του αρέσει ο εαυτός του στον καθρέπτη. Τραβιέται λίγο πίσω, για να μαλακώσουν οι σκιές από τα φώτα. Χαμογελά, συνοφρυώνεται, ανασηκώνει το ένα φρύδι, αγριεύει. Αλλάζει εκφράσεις διαρκώς και, ναι, του αρέσει πολύ αυτό που βλέπει στον καθρέπτη, του αρέσει όλο και περισσότερο.
Βγάζει την πιτζάμα του, παίρνει το άγριο βλέμμα του, τα χείλη του τραβηγμένα αποκαλύπτουν τα σφιγμένα δόντια του. Σφίγγει τους μυς του. Θώρακας, βραχίονες, τραπεζοειδείς φουσκώνουν, πετάγονται οι φλέβες. Είναι πιο ωραίος από τον Βαρουφάκη που το παίζει μοντέλος, σκέφτεται. Στο κάτω κάτω, ο ίδιος είναι και αρκετά μεγαλύτερός του στην ηλικία. Και δεν φουσκώνει σίδερα σε γυμναστήρια! Οχι, κύριε. Αυτός αθλείται κανονικά, κάνει σπορ, παίζει μπάσκετ. (Ενίοτε υπογράφει και αυτόγραφα ως μπασκετμπολίστας! Αλλά σε μαθητές της επαρχίας και των πρώτων τάξεων του Δημοτικού μόνον ― στις παραπάνω τον παίρνουν χαμπάρι...). Νιώθει καλά με τον εαυτό του. Πλησιάζει τα εξήντα, αλλά κρατιέται φιγουρίνι ― χαρτωσιά δεν πιάνει μπροστά του ο Βαρουφάκης! Είναι και υπουργός! Ο Βαρουφάκης είναι υπουργός; Δεν είναι! Θα πάει ο Βαρουφάκης να στηθεί καμαρωτός στην εξέδρα και να παρελάσουν μπροστά του τα σχολεία της Αθήνας, όπως θα κάνει σε λίγο αυτός; Δεν θα πάει! Και κάπου στο σημείο αυτό, κάποιος χτυπάει δειλά την πόρτα του μπάνιου και ακούγεται η φωνή της γυναίκας του: «Αντρέα, είναι από το γραφείο σου κάποιος και λέει ότι σε περίμεναν στη δοξολογία αλλά δεν πήγες. Τι να του πω;».
Τι ρωτώ, όμως, αν του άξιζε; Βεβαίως του άξιζε του Ανδρέα του Loveρδου και με το παραπάνω! Στο κάτω κάτω, ευτυχής πρέπει να είναι, διότι ουδείς άλλος προκάτοχός του πέρασε στην Ιστορία τόσο εύκολα, έστω και ως χιουμοριστική υποσημείωση: ο μόνος υπουργός Παιδείας που ξέχασε να πάει σε δοξολογία για εθνική επέτειο...
(Αποσπασμα απο το αρθρο "Το απειρο του συμπαντος και της βλακειας" του Στεφανου Κασιματη που δημοσιευθηκε στη Καθημερινη στις 2 Νοεμβριου 2014)
Tuesday, December 17, 2013
Notable & Quotable: Peter O'Toole
From an interview with actor Peter O'Toole, who died Saturday, on TCM Word of Mouth, December 2008:
Many years ago I sent an old, beloved jacket to a cleaner, the Sycamore Cleaners. It was a leather jacket covered in Guinness and blood and marmalade, one of those jobs . . . and it came back with a little note pinned to it, and on the note it said, "It distresses us to return work which is not perfect." So that will do for me. That can go on my tombstone.
Many years ago I sent an old, beloved jacket to a cleaner, the Sycamore Cleaners. It was a leather jacket covered in Guinness and blood and marmalade, one of those jobs . . . and it came back with a little note pinned to it, and on the note it said, "It distresses us to return work which is not perfect." So that will do for me. That can go on my tombstone.
Published on The Wall Street Journal on December 15, 2013
Tuesday, September 24, 2013
Excerpt from "Love in the time of Cholera"
"Someone should invent something to do with things you cannot use anymore but that you still cannot throw out"
"Habría que inventar qué se hace con las cosas que no sirven para nada pero que tampoco se pueden botar"
© "Love in the time of Cholera" by Gabriel García Márquez
"Habría que inventar qué se hace con las cosas que no sirven para nada pero que tampoco se pueden botar"
© "Love in the time of Cholera" by Gabriel García Márquez
Subscribe to:
Posts (Atom)

